ღ پسر شجاع و خانوم کوچولوش ღ

این روزها ..

pesareshojaa — Wed, 04 Feb 2009 17:07:18 GMT

به نام آرام دلهــــا

باز محتاج جملات شده ام يه دل گرفته و كلي حرف ناگفته..!

متاسفانه و به دلايل نامعلوم ، هيچ وقت فرصت و حوصله كافي براي نوشتن نداشته و ندارم

خيلي وقت بود که ننوشته بودم يعني خيلي چيزها يادم رفته بود....

حال و حوصله ندارم....... الکي خودمو شاد نشون ميدم غافل از اينکه تو دلم غوغاييه

رفتــــــه ام زيــــاد تو از اين ديــــار هـــم آزرده از ســــکــوت تــــو از روزگــــار هم

رفتـــــم زياد تو بيـــــرون اما چــــه فــايده هر شـــب به يــاد تو هســتم بي اخـــتيار هـم

داخل پرانتز اينكه ...

نازنيناني كه غالبا افتخار آشنايي شان را ندارم و بي خبر قدم رنجه مي فرمايند..

و گاهي از حضوري حرف مي زنند كه علاوه بر شرمندگي بنده ! موجبات گه گاهي نوشتن را

در وبلاگشان فراهم مي آورد ... لذا از اين مهمان هاي محترم با سپاس ويژه از لطف حضورشان ،

احتراما تقاضا دارم بي جهت ما را گيج نفرمايند ! سپاس ...

مهم نيست اينجا کسي مياد يا نه مهم نيست اينجا کسي نظر ميده يا نه.......

مهم اينه که دلم مي خواد بنويسم فقط براي اون يه نفري که منتظره اينجا آپ بشه ..!

مشاور ..

pesareshojaa — Sun, 31 Aug 2008 15:54:18 GMT

تقريباً دو هفته ميشه كه بچه هاي اول راهنمايي براي تقويت ،
كلاس هاي رياضي و هندسه رو شروع كردند .
دوم و سومي ها از 2 مهر سال تحصيلي جديد رو آغاز ميكنن .
يه صندوق درست كردم و به بچه ها گفتم هر چي دوست داريد بنويسيد و بندازين توش .
اسم صندوق هم خود بچه ها انتخاب كردن " صندوق هر چه ميخواهد دل تنگت بگو "
به اين صورت كه نويسنده ، بدون نام يا با نام مستعار پيشنهاد وانتقاد و درد و دل هايش رو بگه ..
و من هم در جواب نام مستعار نظرم رو بنويسم بزنم داخل برد راهرو كه بخونن ..
مثلاً يكي نوشته بود : آقا ، معلم رياضي از من خوشش نمياد !! همش داد ميزنه ..
يكي نوشته بود : آقا ، من يك سال هست كه به بابام ميگم كامپيوتر ميخوام اما نمي خره ..
چي كار كنم بخره ؟
يكي گفته بود : من شما رو خيلي دوست دارم ، روز اردو خيلي خوش گذشت ..
خيلي مهربوني آقا .
يكي هم نوشته بود سلام و تشهّد نماز رو بلد نيستم ..
به من ياد ميديد ؟
اما توي اين نوشته ها يه كاغذ نظرم رو جلب كرد !!!
باعث شد اين مطلب رو منعكس كنم تو وبلاگم
هم خنده دار و با مزه بود هم جواب دادنش خيلي مشكل !!

اگه نتونستين درست بخونين ، متن عكس اينه :

خواهرمان از ما كوچك تر است 2 سال ، MP3 و MP4 دارم كه با پول خودم خريدم
ميگه اگر ندي به من وسايلت را مي شكنم . آقا بدم يا كه ندم ؟ موندم آقا ..
هر كاري مي كنم ميگه اموال منو مي خواد . تا حالا 5 بار من رو زده !!
آقا يك نظر خوب به من بديد وگرنه خواهرم را مي كشم جسدشو ميارم .

نكته هاي جالب :
خواهرش 2 سال كوچيك تره ، اما زورش خوب ميرسه به داداشش ..
MP3 و MP4 رو با پول خودش خريده نه با پول باباش !
و اونها رو جزو مال و اموال و املاك و مستغلات و باغ و زمين خودش ميدونه ...
آمار كتك خوردناش هم دقيق داره .. " 5 بار "

حالا اگه من يه جواب و نظر خوب ندم خواهرش رو مي كشه و جسدش رو مياره ؟
راستي اين خواهر و برادر در آينده چطور مي خواهند سر تقسيم مال و اموال ارثيه با هم كنار بيان ؟

قاصدک

pesareshojaa — Mon, 21 Apr 2008 17:59:18 GMT

قاصدک هان چه خبر آوردی ؟

از کجا و از که خبر آوردی؟

خوش خبر باشی اما

گرد بام و در من

بی ثمر می گردی

انتظار خبری نيست مرا

نه زياری ، نه ز ديار و دياری ، باری

برو آنجا که ترا منتظرند

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس

قاصدک در دل من ، همه کورند و کرند

دست بردار از اين در وطن خويش غريب

قاصدک تجربه های همه تلخ ،

با دلم می گويند ،

که دروغی تو دروغ

که فريبی تو فريب

قاصدک هان ، ولی آخر ايوای

راستی آيا رفتی با باد ؟

با توام ، آيا کجا رفتی آی ،

راستی آيا جايی خبری هست هنوز ؟

مانده خاکستر گرمی جايی ، در اجاقی ؟

طمع شعله نمی بندم

خردک شوری هست هنوز ؟

قاصدک

ابرهای همه عالم شب و روز

در دلم می گريند .

پیوست :

به کدامین جرم « حکم صبر » برای من صادر شد ؟

از باده ی نیست سر خوشم ، سرخوش و مست
بیزارم و دلشکسته ،‌ازهر چه که هست
من هست به نیست دادم ، افسوس که نیست
در حسرت هست پشت من پک شکست

بانو ..

pesareshojaa — Mon, 25 Feb 2008 14:29:18 GMT

يه جاده پيدا کردم که می ره تا خود خورشيد . فقط کافيه توی اين جاده بايستی

و بعد به سمت خورشيد قدم برداری و بـــــــــــــــــــری

فقط مواظب باش قبل از غروب بهش برسی!

گاهي وقت ها به قدري نااميد مي شي که دلت مي خواد اين کتاب قطور زندگي زودتر بسته بشه

و تو ديگه هيچ کدوم از صفحه هاي قبل و بعدش رو نبيني .

حتي اون صفحاتي رو که برات شيرين بودند و قديم ترها چند بار و چند بار مي خونديشون

حتي اون صفحه اي که خيلي دوستش داشتي به قدري که بعضي وقتها نيمه هاي شب

بيدار مي شدي ...

و يک بار تا آخر صفحه اون رو مي خوندي . بعد کتاب رو مي بستي . و دوباره مي خوابيدي .

ولي خب وقتهايي وجود دارند که حتي اين صفحه ها رو هم دوست نداري ببيني

و حالت از همه اونها به هم مي خوره .

بعضي وقت ها هم برعکس آنقدر اميدوار و سر حالي که هيجان داري و زودتر

صفحه هاي اين کتاب رو ورق بزني تا ببيني آخرش چه مي شه .

حتي گاهي يواشکي صفحه ها رو دو تا يکي جلو مي روي و از گذشت زمان هم

چيزي متوجه نمي شي .

نمي دونم تا حالا چند بار توي اين احساسها گير کردي و بين صفحات کتاب زندگي ات

تاب خورده اي گيج شده اي و آنها را باز کرده اي و بسته اي.

حتي وقت هايي بوده اند که تلاش کردي بعضي از صفحات رو پاره کني يا به قولي

توي جلد بذاري که ديگه چشمت به اونها نيفته .

من گم شدم .. توي اين صفحات درهم و برهم گيج و مبهوتم ...

بين آدمها احساس تنهايي ميكنم ...

دلم دلتنگ باران است ...

بانوی من ای کاش بودی در کنارم

تا سینه سینه از پریشانی بگویم

چون کودکی بر شانه هایت سر گذارم

از گریه های تلخ پنهانی بگویم

بانوی من غم بی حضور هرشب تو

چون عنکبوتی بر اتاقم تار بسته

بانو کجایی تا ببینی در چه حالم

پشتم از این نامهربانی ها شکسته

بانو چرا بیگانه میدانی دلم را

محرم تر از من در کجا پیدا کنی تو

کی میشود مثل رفیقان قدیمی

دروازه دل را به رویم وا کنی تو

بانوی من امشب دلم در غم نشسته

امشب هوای گریه دارم در بر تو

کی می کشی دست محبت بر سر من

تا تاجی از گل حلقه سازم بر سر تو

بانوی من تا کی نهانی پشت پرده

بر من نظر کن تا نفس در سینه دارم

هر نیمه شب چشم انتظارم تا بیایی

شاید شبی پایان پذیرد انتظارم

براي مدتي خداحافظ ..

pesareshojaa — Sat, 16 Feb 2008 17:14:18 GMT

شايد اين تلخترين خداحافظي عمرم باشه

بازی ..

pesareshojaa — Mon, 28 Jan 2008 16:59:18 GMT

1- خودتو معرفي كن:

پسر شجاع ، 24 سال و 4 ماه و 8 روز چند ساعت و خورده اي !!

2- خصوصيات:

همانطور كه از اسمم پيداست ..: شجاع :..

تقريباً كم صبر و حوصله .. دوست دارم كاري رو كه انجام ميدم سريع تموم كنم .

هميشه جنبه هاي منفي و اتفاقات بد يه موضوع رو در نظر ميگيرم .

تا دل خوش به جنبه مثبتش باشم .

اصلاً تحمل انتظار ندارم .. مخصوصاً توي زندگيم و كار .

از شلوغي و سر و صدا بريز و بپاش اصلاً خوشم نمياد .

عاشق مسافرت و گردشم . اگه همسفر نداشته باشم شايد 5 سال مسافرت نرم .

كسي زياد نميتونه از من ابراز احساسات بشنوه !! چون زبان بيانش رو ندارم ..

بيشتر گوش شنونده هستم و زياد صحبت نميكنم .

ورزش بهترين سرگرمي و آرامش دهنده براي منه . مطالعه و اخبار برام لذت بخشه .

3- فصل مورد علاقه:

بهار و پاييز

4- رنگ مورد علاقه:

همه ي رنگها رو دوست دارم ..

5- غذاي مورد علاقه:

به غير از ماهي هر غذايي جلوم بذاري ميخورم .. به شرطي كه گرم گرم باشه ..

6- ميوه مورد علاقه:

پرتقال و خربزه

7- موسيقي مورد علاقه:

كلاسيك و سنتي .

8- بدترين ضد حالي كه خوردم:

بدترين ضد حال زندگيم همين هفته رخ داد .

كلي به هم ريختم و تقريباً 50% برنامه ريزي هام به هم خورد .

9- ناشيانه ترين كاري كه كردم:

اعتماد .. اعتماد .. اعتماد ..

10- بهترين خاطره:

خيلي زياده ..

11- كسي كه بخوام ملاقات كنم:

زيارت آقام اباالفضل العباس و مولايم اميرالمومنين (ع)

12- كسي كه نخوام ملاقاتش كنم:

ببينمش 2 نصفش ميكنم .

13- براي كي دعا مي كنم:

محتاجم به دعا . انشالله خدا گرفتاري همه رو حل كنه .

14- موقعيت من در ده سال آينده:

خيلي عالي ، هم از نظر شغلي و موقعيت اجتماعي .. هم از نظر زندگي .

محرم..کربلا.. پارسال

pesareshojaa — Wed, 09 Jan 2008 16:59:18 GMT

سلام ..

خودم میدونم چند وقته خیلی کم کار شدم و زیاد نمیتونم بیام نت.. ( چه بی مقدمه.! )

دلیلش هم خیلی زیاده بعضی دوستان میدونن .. دلیل همیشگی

« کار و درس و برنامه ریزی زندگی ...»

ولی خداییش وب همه میام و از مطالب استفاده میکنم.دلیل به اظهار وجود ( کامنت ) نیست .

البته با وجود بحث های داغ و به قول اون دوست گرامی گیس و گیس کشیها

دیگه دست آدم به کامنت نمیره . انشالله عاقبت همه بخیر بشه .. این دنیای مجازی عجب عالمی داره

امسال محرم هم از راه رسید .. انگار که همین دیروز بود پا به این سرزمین پاک گذاشته بودیم ..

امسال هم قسمت شد بریم .. اما یه سری مسائل باعث شد فعلا کنسل کنیم

از جمله بهانه کار و درس و ...غیره . انشالله برای سال دیگه تو فکر مکّه هستیم .

متاسفانه پارسال به دلایلی که میدونید سفر نامه نا تمام موند ..

فعلا قسمتی از روز ورود به کربلا رو مینویسم تا اگه قسمت شد بقیه اش رو بنویسم .

سه شنبه ۱۷ محرم ... ( بخش دوم )

بعد از يه خواب راحت صبح با صداي گوشيم بيدار شدم براي نماز ..

بعد از نماز ديگه نخوابيدم ، شروع كردم به دعا خوندن و زيارت عاشورا ..

كم كم آماده شدم و رفتم صبحانه خوردم .. بعد از صبحانه رفتم بازار براي خريد سوغاتي .

خلاصه بعد از كلي گشتن ، 2 تا چيز خوشگل واسه خانومم خريدم و براي خودمم خريد كردم ..

سوغاتي ها رو بردم هتل و برگشتم حرم حضرت علي (ع) . بغض داشتم ،

دلم نميخواست جدا بشم ..

ميخواستم براي هميشه اونجا باشم ، يعني بازم قسمت ميشه اينجا باشم ؟

ميشه باز هم اينجا قدم بردارم ؟با حضرت علي خداحافظي نكردم ..

فقط ازش خواستم باز هم بيام پيشش .. دلم تنگ ميشه .. خيلي تنگ ..

از همين الان دلم تنگ شده .. اگه برگرديم ياد اينجا بيافتم ، ديوونه ميشم ...

يعني طاقت دارم دوري اينجارو؟ با خودم لج كرده بودم ، دلم نميخواست حتي يك قطره اشك بريزم

با وجود بغضي كه توي گلو داشتم ..نزديك ظهر با ناراحتي و غمي كه توي دلم داشتم

از حرم و مولا اميرالمومنين جدا شدم ..

بارون شروع كرده بود به باريدن ، قطره هاي بارون به جاي اشك نشست روي صورتم ..

رو به آسمون دستهامو بلند كردم .. خدايا : دست هاي نيازمند من رو بگير ... منو ياري كن ...

دهنم رو باز كردم و چشمهامو بستم .. چند قطره خوردم .. بارون نجف ...

بارون حرم حضرت علي (ع) .! مثل بارون تهران نبود .. اين بارون روح آدم رو غسل ميداد ..

اي كاش پاك پاك بدون گناه برگردم .... وقتي رسيدم هتل چيزي نگذشت اذان ظهر شد.

براي نماز رفتم.

قرار بود بعد از صرف نهار ، ساعت 2 حركت كنيم كربلا ...

بعد از نهار همه سوار اتوبوس شديم و حركت كرديم ... بايد از نجف خداحافظي ميكرديم ...

توي راه اكثراً خواب بودن ... انگار نه انگار كه داريم ميريم كربلا... چرا ؟ چرا اين جوري ؟

سفر گردشي كه نميريم ! انگار همه خسته بودن و استراحت رو ترجيح ميدادن،

ولي الان وقت استراحت نيست .. رفتم جلوي اتوبوس به مداح گفتم :

شما هم تا آخر ساكت ميمونين ؟ ببخشيد ما داريم ميريم كربلا هااااااا ...

نميخواي اين اشك ما رو در بياري با خوندن ؟ نميخواي زيارت عاشورا بخونيم ؟

چرا اين جوري ميريم زيارت آقا ؟ خلاصه انگار كه مداح كاروان زياد ميل نداشت .. ولي گفت :

باشه ... الان همه شروع ميكنيم زيارت عاشورا ميخونيم ... ممنون كه گفتي ..

خلاصه برگشتم عقب اتوبوس و مفاتيح رو باز كردم ..

و شروع كرديم دست جمعي زيارت عاشورا خونديم .

ولي راستش اگه نميخونديم بهتر بود .اينقدر بي حال و حوصله خوند كه من 3،2 صفحه خوابم برد.

وسط هاي زيارت عاشورا بود به خودم اومدم ديدم اي بابا من كه دارم چرت ميزنم واسه خودم .!!

خلاصه بي خيال زيارت عاشورا شدم و فقط گوش دادم تا تموم بشه ..

بعد از اتمام زيارت عاشورا با ذكر يا ابوالفضل و يا حسين .. سينه زنان وارد كربلا شديم .

قلبم داره تند و تند ميزنه ... خدايا : بين الحرمين كجاست ؟ تا الان فقط اسمش رو شنيدم .

پس چرا گنبد نميبينم ؟ چرا نميرسيم ؟ پس كو اين گنبد امام حسين ؟

كجاست گنبد حضرت عباس ؟

اتوبوس نگه داشت .. مثل اينكه رسيديم .. پس حرم ها كجان ؟ يعني اين همه فاصله داريم ؟

وسايل ها و ساك ها رو روي چرخ گذاشتيم و حركت كرديم ..

مثل اينكه باقي راه رو بايد پياده ميرفتيم ..

اتوبوس و ماشين رو از اين بيشتر نميذاشتن تردد كنن...

رفتيم و رفتيم تا يكدفعه حرم حضرت عباس رو ديديم

واي خداي من فاصله ي هتل تا حرم حضرت عباس فقط 50،40 قدم بود ..!

خدايا ممنونم از بزرگيت ... رفتيم هتل و كليد اتاق ها رو گرفتيم

رفتيم اتاق و وسايل رو گذاشتيم و جا بجا ميكرديم ..طاقت نداشتم ،

ميخواستم زود برم به زيارت حضرت عباس برم زيارت امام حسين .. پس نبايد معطل كرد

زود رفتم بيرون و حركت كردم سمت حرم ...

تابلوي حرم حضرت عباس جلوي چشمم بود .. ( السلام و علیک یا ساقی عطاشی کربلا )

ميگن اجازه ي ورود به حرمِ مولا رو بايد از آقا عباس گرفت.من هم اينطوري اول به آقامون عباس ,

قمر بني هاشم از همون بيرونِ حرم سلام دادم و اجازه ورود به حرم اربابمون و گرفتم ...

حضرت عباس اذن دخول نداره ... برعكس تمام زيارتگاه هايي كه رفتيم ..

اولش كه وارد حرم ميشي شكه اي , باورت نميشه كه بعدِ اينهمه مدت عشق و اميد و آرزو

و ديوونگي و انتظار كه تو خواب و بيداري تو روياهات حرم آقا رو ميديدي

و خودتو تو حرم فقط تصورش و مي كردي , حالا واقعا اين تويي كه تو حرمشي ,

اين تويي و پايانِ انتظارت, اين تويي و لطفِ بي دريغ مولات ، اين تويي و گنبد آقات

و اين تويي و پرچم گنبد كه دلتو ميبره ، اين تويي و خلوت و عشق بازي با محبوبت ..

حالا تا دلت ميخواد براش بخون و زبون بريز، تا دلت ميخواد ناله بزن و بغضاتو خالي كن ,

تا دلت ميخواد اشك بريز و صورتت و خيسِ خيس از اشك شوق و ديوونگيِ وصال كن ,

تا دلت ميخواد با صدايِ بلند داد بزن و ناله بزن و آقاتو صدا كن, .....

حال و هواي اينجا با حال و هواي نجف و حرم مولا اميرالمومنين فرق داره ...!

تا وارد حياط حرم شدم چشمم به ايوون آقا و ستونهاش افتاد كه

انگار از همه حرما خوشگلتر بود گفتم آقا حقا كه ماه بني هاشمي ,

آقا حرمت اينقده خوشگله خودت ديگه چقدر خوشگلي،

آقا بي خود نيست كه از همه دل ميبري با حرمت..اي خدا.. چقدر دلم هواي اونجا رو كرده ....

شايد شنيديد كه ميگن ضريح عباس كوچيكه ، آره اوني كه دستاشو بريدن و هر كف العباس

تو يه طرفِ خيابونِ حرمِ ،آقايي كه سر به تنش نذاشتن..ديگه چي ميمونه از اين بدن..خدايااااااااا.

حرم رو دور زدم و محو زيبايي حرم آقا ابوالفضل بودم ..دلم يجوري بود ..

انگار منتظر دعوت به داخل بودم .. منتظر بودم تا آقام اجازه ورود به من بده ...

از توي حياط به ضريح نگاه ميكردم ... ولي نميتونستم داخل برم..

باز هم حياط رو دور زدم و دور زدم و دور زدم . شايد 10 بار شايد 15 بار..نميدونم ، شايد هم 20 بار .

به ضريح نگاه ميكردم و التماس ميكردم . به لبهاي تشنه ي شهداي كربلا قسم دادم،

به دست بريده اش قسم دادم ولي باز هم به دلم نمي افتاد تا برم داخل و بچسبم به ضريح ...

چرا اينجوري شدم ؟ چرا نميتونم برم داخل ؟

رفتم دو ركعت نماز خوندم و بعد از نماز دعاي توسل ... دلم داره ميتركه آقا جون ،

چرا دعوت نميشم ؟ نزديك اذان غروب بود و هنوز نتونسته بودم برم زيارت ...

نماز جماعت رو در حياط حرم خوندم ...

بعد از نماز به اميد اينكه برم داخل رفتم نشستم و شروع كردم به ذكر يا ابوالفضل يا ابوالفضل ..

اما فايده نداشت ... به دلم نمي افتاد كه نمي افتاد ... از شوق زيارت ،

حرم امام حسين رو فراموش كرده بودم.. ولي من كه هنوز آقامون عباس رو زيارت نكردم ..!

چطوري برم زيارت امام حسين ؟ از حياط حرم ، به آقا ابوالفضل عباس تعظيم كردم و

اجازه ورود به حرم امام حسين رو از ساقي كربلا گرفتم.

پا به بين الحرمين گذاشتم ؛ واي خدا چقدر اين تنهايي رو دوست داشتم

منتظر فرصتي بودم تا در كربلا هم تنها باشم ... حالا هم تنها بودم تو بين الحرمين..

همون بين الحرميني كه اينهمه تو وصفِ عشق و صفاش شنيده بودم ،

تو بين الحرمين كه راه ميري مدام به پشت و جلوت بر ميگردي و نگاه ميكني؛

يه طرف حرم آقات و مولات حسين يه طرف هم حرم ساقي ، عباس...

وقتي داري ميري به سمتِ حرم انگار يكي مياد پيشوازت ,

مياد كه تا حرم همراهيت كنه و نگهت داره تا پا به پاهات راه بياد و برسي به حرم ...

نمي دوني با چه نيرويي قدم بر ميداري …. اشك تنها همراهتِ تا به حرم برسي ...

واي خداي من... چه شكوهي بود و چه عشقي..

به حياط حرم امام حسين رسيدم

فقط از همونجا السلام عليك يا ابا عبدالله الحسين گفتم و برگشتم حرم حضرت عباس ....

2 ركعت نماز خوندم ، ولي انگار كه امشب قسمت نيست برم زيارت...

با دلي شكسته به هتل برگشتم ... رفتم براي شام ،

بعد از شام باز هم به حرم برگشتم و در حياط نماز خوندم ... براي همه ي شما دعا كردم ...

دعا كردم پا به بين الحرمين بذارين و حس و حال اين مكان رو درك كنين...

با چشمهاي خودتون ببينين ... ببينين كه چطور بي قراري ميكنين براي زيارت ...

وقتي بين الحرمين راه ميرين دل توي دلتون نيست ..

ياد روز عاشورا ، ياد امام حسين ، ياد تلاش حضرت عباس براي بدست آوردن آب ..

آدم رو ديوونه ميكنه.. حالا همون جايي داري قدم ميزني كه 1400 سال پيش غوغايي بوده

در اين مكان پاك و مقدس ...! سرزمين كربلا ..! صحراي كربلا ...!

جايي كه امام حسين جنگيد و حالا داريم قبر مطهرش رو زيارت ميكنيم

يعني لايق اين سعادت هستم ؟ كه پام رسيده به اينجا ..!!

چه كار خوب و نيكي انجام دادم كه پاداشم اين بود ؟

آخر شب به اميد اينكه فردا ميتونم برم زيارت ، برگشتم هتل و خوابيدم .

پیوست :

pesareshojaa — Mon, 17 Dec 2007 15:26:18 GMT

آخرین برگ سفرنامه باران

این است ...

که زمین چرکین است .! ــــ

مرا دردیست

pesareshojaa — Tue, 04 Dec 2007 21:30:18 GMT

بشنو همسفر من ، با هم رهسپار راه درديم
                با هم لحظه ها را گريه كرديم ، ما در صداي بي صداي گريه بوديم
             ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختيم
                          شايد در اين راه اگر تنها بمانيم
                                                وقت رسيدن ، شعر خوشبختي بخوانيم

حس ميكنم زمستون پارسال گرم گرم گرم بودم .. اما امسال زمستون نشده خيلي سردمه

خدا هم دلش ميگيره ؟ حتماً ميگيره كه اين حس رو براي ما هم بوجود آورده

به قول شاعر : مرا دردیست به سنگینی اشک

گریه ابر را به خاطر بسپار که دوست داشتنی ترین گریه دنیاست

یا رضا ..

pesareshojaa — Thu, 22 Nov 2007 08:53:18 GMT

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع)