بشنو همسفر من ، با هم رهسپار راه درديم
                با هم لحظه ها را گريه كرديم ، ما در صداي بي صداي گريه بوديم
             ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختيم
                          شايد در اين راه اگر تنها بمانيم
                                                وقت رسيدن ،  شعر خوشبختي بخوانيم

    حس ميكنم زمستون پارسال گرم گرم گرم بودم .. اما امسال  زمستون نشده خيلي سردمه

    خدا هم دلش ميگيره ؟  حتماً ميگيره كه اين حس رو براي ما هم بوجود آورده

 
    به قول شاعر : مرا دردیست به سنگینی اشک

   گریه ابر را به خاطر بسپار که دوست داشتنی ترین گریه دنیاست